RUH_U REVAN

Güven kazanıldığı zaman altın kafesler içinde saklanması gereken bir duygudur. Çünkü hem değerlidir hem de kaybedildiği zaman kazanmak için uzun yıllar gerekir. Gülbahar sabah babası evden çıkar çıkmaz hazırlanıp evden çıkmıştı. İçinde büyük bir korku ile Hasan' ın yanına doğru gidiyordu. İçinde yer alan bu büyük korkunun nedeni Kemal'e olan güvenini kaybetmekti. Mahallede ki kahvahaneye doğru ilerledi. Bu saatlerde Hasan'ı ancak orada bulabilirdi. Kahvehanenin önünde oturuyor müdür düşüncesiyle uzaktan baktı. Lakin orada yoktu.Hava soğuk olduğundan dolayı içerisinde olabilme ihtimalini düşündü. Kahvehaneye biraz daha yaklaştı. İçeride olması umuduyla camdan baktı lakin sigara dumanından dolayı kimseyi göremiyordu. Zaman kaybetmeden başka yerlere bakmaya karar vermişti ki içeriden kahvehanenin sahibi Şaban çıkıverdi. - Gülbahar kızım bir şey mi oldu deminden beri içeriye bakıyorsun. Gülbahar Şaban' a doğru yaklaştı. - Şey evde taşınacak ağır eşyalar vardı babam da ev...

BÖLÜM 7 Kemal annesi ile kavga ettiği gün odadan bir hışımla çıkmış yağmurun altında saatlerce yürümüştü. Sakinleşip tekrar otele geldiği zaman ise ailesini odada bulamamış resepsiyona sorduğunda babasının bıraktığı bir not ile karşılaşmıştı. Oğlum Burada daha fazla kalmanın uygun olmadığını düşündüğüm için Maraş’a gitme kararı aldık. Annenin söylediklerini hiç kafana takma. Maraş’a gider gitmez ilk yapacağım iş Ökkeş ile konuşmak olacak. Kendine çok iyi bak. Baban O günden sonra da ailesinden hiç haber alamamıştı. Şimdi ise sabah yataktan çıkacak hiç hali yoktu. Ankara soğuğunda yağmurda yürüdüğü günün acısı şimdi çıkıyordu. Final sınavları da yaklaştığı için derse gitmeme gibi bir lüksü de yoktu. Yataktan zorla kalkıp elini yüzünü yıkadı. Üstünü de giydikten sonra okul yoluna düştü. Şu an ise en çok sevindiği şey okulun yurda çok yakın olmasıydı. Anfiden içeri girdiğinde tüm yerlerin dolu olduğunu gördü. Bir an sabah kalkıp derse geldiği için pişmanlık yaşadı. Yer bulmak için ümi...

BÖLÜM 6 Kemal ve ailesi dinlendikten sonra hazırlanıp yemek için restoranına indiklerinde Serap çoktan gelmiş onlar için masa hazırlatmıştı. Serap eli ile oturacakları masayı işaret ederek ‘’Hoş geldiniz efendim.’’ dedi. Kemal ve ailesi gösterilen masaya geçtiklerinde bir garson yanlarına gelip siparişlerini aldı. Yemeklerin gelmesini beklerken Mehmet masada ki sessizliği bozdu. ‘’ Kızım bizi burada misafir ettiğin için çok sağol. Zahmet verdik sana hakkını helal eyle.’’ - Öyle şey olur mu amcacım. Kemal çok sevdiğimiz bir arkadaşımız. Hem derslerimde de bana çok yardımcı oldu. Küçük bir teşekkür olarak yardım etmek istedim. Masada konuşmalarken yaşanırken Hayriye’de kızı süzmeye devam ediyordu. ‘’ Ne güzel kız tam Kemal’ime göre hem o da doktor. Bakışlarını da Kemal’den ayırmıyor. Ben de bu kızı almazsam adım Hayriye değil.’’ diyerek içinden geçiriyordu ki garsonun yemekleri getirmesi ile düşüncelerine birazcık ara verdi. Gelen yemekleri sessizce yedikten sonra çay faslına geçtiler....