RUH_U REVAN

  BÖLÜM 3 Beklemek ve sabır kelimeleri kardeştir. İstediğin bir şeyin sana doğru gelmesini beklerken eğer sabır yoldaşlık etmez ise insana beklemek zulüm gibi gelir. Gülbahar işte Kemal’in mektubuna cevap yazmak için ailede ki tüm bireylerin yatmasını beklerken sabrının tükeneceğini sanmıştı. Ev ahalisinin yattığından emin olduktan sonra çekmecelerin birinde bulmuş olduğu kâğıt ve kalemi çıkarıp Kemal’in mektubuna cevap yazmaya başladı. Kemal’im yazarak başladı mektuba lakin bu biraz içine sinmedi kâğıdı buruşturup attı. Merhaba Kemal yazdı buda pek hoşuna gitmedi ‘’ Öğrencilerine selam veren ilkokul öğretmeni gibi ‘’ dedi içinden ikinci kâğıdı da buruşturup attı. Sevgilim şeklinde başladı bu defa biraz fazla kaçtığını hissedip bunu da beğenmeyip attı.‘’ Yahu ne kadar zormuş bu mektubu yazmak daha başlayamadan ağaç katliamı yaptım resmen’’ Sonra biraz düşünüp en sonunda mektuba Kemal yazarak başlamaya karar verdi. Kemal, Mektup yazma işi o kadar zormuş ki şu an da odamda ye...

  BÖLÜM 2 Hasret aşkın bir parçasıdır. Eğer âşıksan hasret çekmek için illa sevdiğinin uzakta olmasına gerek yoktur. Yanındayken bile özler insan. Gülbahar için bu durumun tam tersi geçerliydi. Onun sevdiği kilometrelerce uzaktaydı ve hasretliği dibine kadar yaşıyordu. Odasında pencerenin kenarına oturmuş bir yandan Kemal’in evine bakıyor bir yandan da sevdiğine atkı işliyordu. Ankara’nın havasının Maraş’a göre daha soğuk olduğunu duymuştu. Gülbahar da Kemal’in hem üşümemesi için hem de bir hatıra vermek için atkı işlemeye karar vermişti.   Mavi seçmişti atkının ipini çünkü en çok mavi yakışırdı Kemal’e. Kendini işine öle bir kaptırmıştı ki annesinin ona seslendiğini bile duymamıştı. Kapının açılıp aniden annesi içeri girdiğinde işlemekte olduğu atkıyı alelacele yastığın altına tıkıştırdı. Annesi Seher sitemkâr bir tavır ile ‘’ E be kızım kaç saattir sana sesleniyorum duymuyor musun?’’ dedi. -           Dalmışım anne öle duyma...